دو سال بعد احتمالا یک مقدار فراوانی از موهای حاضرم را در اختیار نخواهم داشت! یک چیزی خواهم شد در حدود آقای گوران پاندف*.
.
دو سال بعد به احتمال فراوان تا حدود بسیار زیادی منزوی خواهم بود. به این دلیل که درصد بالایی از ارتباطاتم فوتبالی میباشند که این ورزش مزخرف را ترک نمودهام.
.
دو سال بعد در اکثر اوقات در حال فکر کردن به الگوریتمها و مسائل پیچیدهی برنامهنویسی خواهم بود. با توجه به این مسئله احتمالا در مواقع زیادی حرفهایتان را نخواهم فهمید؛ به حساب خنگی و نفهمی نگذارید لطفا!
.
این مورد آخری بستگی به تو دارد، اما اگر آن طوری باشد که من دوست ندارم، احتمالا من چهار پنج سالی از تو بزرگتر خواهم شد! چون این دو سال به تو دو سال خواهد گذشت و به من پنج شش سال!
* این آقای گوران پاندف است:
بازم جای شکرش باقی است که به همین آقای گوران رضایت دادید و گرنه اصلا جای تعجب نبود که خود را دوسال بعد در حد بازیگران مطرح هالیوود می دیدید
نویسنده وبلاگ در دوسال بعد:
چی فکر می کردیم چی شد!
نه آقا ما کلا قناعت پیشه ساختهایم در زندگی مبارکمان! همین گوران هم از سرمان زیاد است! البته ما که فقط از حیث مو خودمان را مقایسه کرده بودیم با ایشان.
سلام

یادمان می آید سال گذشته ظاهرا دلخور بودید از اینکه کسی تولدتان را یادش نیست. امسال آمدیم پیشاپیش تولدتان را تبریک بگوییم
عمر با عزت داشته باشید و موفق و موید و باشید و این صوبتا!
(پیشاپیش البته! باز نگویید زود رسیدیم و این حرفها!!)
سلام
بسیار ممنون.
شما هم موفق باشید و پیروز
بازم گلی به گوشه جمال خانم دکتر. تولد شما مبارک. امیدوارم سالیان سال در پناه حق عمری طولانی و با برکت و با عزت داشته باشید
ضعف حواس را به پای بی مهری نگذارید. هرچند برخی استدلال می آورند که اگر می خواستی یادت نمی رفت اما برخی از خواستن ها معادل توانستن نیست
شما کلا لطف دارید آشکارجان!زیاد بنده دربند تبریکات و تشریفات نیستم، سال قبل هم اگر غر زدیم محض ابراز وجود بود!
شما هم موفق باشید.