خیلی راحت میگوییم و میخندیم، آخرش میرسیم به: «خداحافظ تا سه سال دیگه!»! چقدر خوب است واقعا که این سهسالها در کمتر از سه روز میگذرند! هرچند "سهسالدیگه"ی واقعی تحملش تحمل سیسالِ سخت شاید باشد ...
غیاث الدین
سهشنبه 20 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 07:55 ب.ظ
آشکار
سهشنبه 20 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 10:29 ب.ظ
مبارک است تغییر شنیداری وبلاگ شما را. جا خوردم وقتی که دیدم داره یه صدایی می آد. شعرش هم قشنگ است. نشنیده بودم تا حالا هیچ وقت نمی توان از فردا نا امید شد. شاید فردا به جای تحمل 2 سال و 364 روز خداحافظی سلام کردی برای یه عمر
دستور از بالا اومده بود که اینو بذاریم، کاریش نمیشد کرد :دی شاید!هرچند که بعید به نظر میرسه
وسط این خداحافظیها سلامی هم هست یا نه؟ خب البته هر کسی زمان مخصوص خودش داره دیگه.
بله اتفاقا زیادی هم سلام هست! زمان مخصوص بعضیا سر جایی که باید باشه نیست، بعضی زودتر از اونی که باید میرسن، بعضیا دیر میرسن
همکلاسی
پنجشنبه 22 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 12:06 ب.ظ
سلام!آقا این عکستون ما رو یاد ترم یکتون میندازه! همون زمانی که هیچکسو تحویل نمیگرفتین! در ضمن بعد از هر سختی یه آسونی هست!
سلام! خانم راستش باید خدمتتون عرض کنم که تو اون کلاس اصولا کسی نبود که قابل تحویل گرفتن باشه! الانم که میبینین بعضیارو تحویل میگیرم از بزرگواری و تواضع و ایناست، وگرنه شان من بالاتر از این حرفاست در ضمن امیدوارم قبل از آسونی هلاکت نباشه
همکلاسی
پنجشنبه 22 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 09:54 ب.ظ
کاملا مشخصه کسی قابل تحویل گرفتن نبود ! این آیکن اون خنده که میوفته رو زمین میخنده رو نداره حیف شد!
من که میدونم شما اصلا به عنوان مسخره کردن این حرفو نزدین، کاملا واضح و مشخصه از لحنتون که الان تایید کردین حرف منو
همکلاسی
جمعه 23 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 11:21 ب.ظ
منم که اصلا مسخره نکردم
میدونم معلومه دیگه. تازه این خنده الانتونم از شادی دیدن عکس روی ماه منه دیگه نه؟
همکلاسی
شنبه 24 اردیبهشتماه سال 1390 ساعت 01:49 ق.ظ
نه واسه عکستون اون خندهه که متاسفانه اینجا نداره رو باید بکنم!فعلا به همین بسنده میکنم قالب وبتان را هم اگر دوس داشتید عوض کنید!تغییرو تحول ایجاد کنیدبعضی زمانها خوب است!
چشم شما قالب خوب اگر پیدا نمودید پیشنهاد بفرمایید ما با کمال میل عوض خواهیم نمود!
پ.ن: ز-ذ
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
مبارک است تغییر شنیداری وبلاگ شما را. جا خوردم وقتی که دیدم داره یه صدایی می آد. شعرش هم قشنگ است. نشنیده بودم تا حالا
هیچ وقت نمی توان از فردا نا امید شد. شاید فردا به جای تحمل 2 سال و 364 روز خداحافظی سلام کردی برای یه عمر
دستور از بالا اومده بود که اینو بذاریم، کاریش نمیشد کرد :دی
شاید!هرچند که بعید به نظر میرسه
وسط این خداحافظیها سلامی هم هست یا نه؟
خب البته هر کسی زمان مخصوص خودش داره دیگه.
بله اتفاقا زیادی هم سلام هست!
زمان مخصوص بعضیا سر جایی که باید باشه نیست، بعضی زودتر از اونی که باید میرسن، بعضیا دیر میرسن
سلام!آقا این عکستون ما رو یاد ترم یکتون میندازه!
همون زمانی که هیچکسو تحویل نمیگرفتین!
در ضمن بعد از هر سختی یه آسونی هست!
سلام! خانم راستش باید خدمتتون عرض کنم که تو اون کلاس اصولا کسی نبود که قابل تحویل گرفتن باشه! الانم که میبینین بعضیارو تحویل میگیرم از بزرگواری و تواضع و ایناست، وگرنه شان من بالاتر از این حرفاست


در ضمن امیدوارم قبل از آسونی هلاکت نباشه
کاملا مشخصه کسی قابل تحویل گرفتن نبود !








این آیکن اون خنده که میوفته رو زمین میخنده رو نداره حیف شد!
من که میدونم شما اصلا به عنوان مسخره کردن این حرفو نزدین، کاملا واضح و مشخصه از لحنتون که الان تایید کردین حرف منو
منم که اصلا مسخره نکردم



میدونم معلومه دیگه. تازه این خنده الانتونم از شادی دیدن عکس روی ماه منه دیگه نه؟
نه واسه عکستون اون خندهه که متاسفانه اینجا نداره رو باید بکنم!فعلا به همین بسنده میکنم




بعضی زمانها خوب است!
قالب وبتان را هم اگر دوس داشتید عوض کنید!تغییرو تحول ایجاد کنید
چشم شما قالب خوب اگر پیدا نمودید پیشنهاد بفرمایید ما با کمال میل عوض خواهیم نمود!
پ.ن: ز-ذ